PvdAstandpunten

Onze oplossingen:

• Grote winst in de gezondheidszorg is te boeken door preventie. Onze leefstijl brengt te vaak gezondheidsklachten met zich mee. Voorlichting over goede voeding, het bevorderen van sport en beweging, mogelijkheden creëren voor kinderen om buiten te spelen, het bestrijden van eenzaamheid bij ouderen, ontmoedigen van alcohol- en drugsgebruik bij jongeren en handhaving zijn van groot belang.
• Gezondheidsproblemen komen vaker voor bij mensen met lagere inkomens. De PvdA vindt het onaanvaardbaar dat het inkomen van iemand bepaalt hoe lang hij of zij leeft. Daarom willen we een krachtige aanpak van gezondheidsproblemen bij mensen in achterstandsbuurten. De bouw van zorgcentra in woonbuurten moet gestimuleerd worden.
• Patiënten moeten meer mogelijkheden krijgen hun klachten kwijt te kunnen en zeker weten dat deze serieus behandeld worden. De patiënt heeft nog te weinig invloed op de gezondheidszorg, er is terecht veel ontevredenheid over de afhandeling van klachten. Patiënten weten niet naar welke instantie ze toe moeten. De PvdA wil daarom een Ombudsman voor de Gezondheidszorg. Mensen kunnen daar met klachten terecht. De onafhankelijke Ombudsman kan de zorgorganisaties en verzekeraars vervolgens aanspreken op hun verantwoordelijkheden.
• Iedereen betaalt nu een hoge zorgpremie. Een groeiende groep mensen moet geld terugvragen via de zorgtoeslag. Dat leidt tot onnodig veel bureaucratie, met grote kans op fouten. De PvdA wil een kleine nominale premie voor de zorgverzekering en daarboven een inkomensafhankelijke premie. De zorgtoeslag wordt dan overbodig. Dat is eenvoudiger, doelmatiger, eerlijker en scheelt een hoop bureaucratie.
• De PvdA maakt pas op de plaats met de marktwerking in de ziekenhuiszorg. De positieve gevolgen zijn niet uitgekomen, omdat essentiële voorwaarden om de marktwerking te laten slagen nooit zijn ingevuld. Eerst moet de zorgkwaliteit per instelling inzichtelijk worden gemaakt, de inspraakmogelijkheden voor de burger/patiënt worden verbeterd, en het toezicht op de zorgkwaliteit en economische marktmacht goed worden georganiseerd. Tevens moet de overheid vaststellen welke zorgvoorzieningen tot de 'basiszorg' behoren en altijd, ook onder marktwerking, bereikbaarheid dienen te blijven. Deze zekerheid is zeker voor de zorg in krimpregio’s zeer belangrijk. Tot dan maakt de PvdA pas op de plaats met marktwerking.
• In de zorg staat het publieke belang van toegankelijkheid en kwaliteit voorop. Wij verkiezen samenwerking boven concurrentie en stellen grenzen aan marktwerking. Wij stimuleren doelmatigheid, bijvoorbeeld via zorgketens of coöperaties waarin partners als een ziekenhuis, thuiszorg en gemeenten samenwerken. In elke regio dient een goed ziekenhuis te zijn waar gedegen zorg wordt geleverd. Dat geldt zeker voor spoedeisende hulp. Zeer specialistische zorg kan worden geboden in een netwerk van landelijke voorzieningen. Mogelijke overlap verdwijnt. De overheid, en niet de markt, zal dit moeten regisseren.
• Daarbij lijkt de marktwerking de afgelopen jaren tot extra zorgkosten te hebben geleide. Artsen en specialisten door nieuwe beloningsstructuren gezamenlijk veel meer gaan verdienen, waardoor de zorg duurder werd en inkomensverschillen tussen beroepsgroepen groter werden. Inkomens van artsen en specialisten koppelen we daarom los van omzet, bijvoorbeeld door hen in loondienst te nemen. Medisch specialisten hoeven in ieder geval niet meer te verdienen dan de Minister President-norm.
• Grote uitdaging is het versterken van de patiënt. De patiënt heeft nog steeds te weinig te vertellen en is te afhankelijk. Patiënten en verzekerden moeten meer inspraak krijgen bij belangrijke bedrijfsmatige beslissingen van een ziekenhuis, zoals fusies en het sluiten/openen van nieuwe zorglocaties. Ziekenhuizen moeten daarom bij voorkeur een coöperatieve rechtsvorm krijgen, waarvan patiënten en burgers lid worden. Grote ziekenhuisbeslissingen moeten dan, voordat ze doorgang vinden, eerst worden goedgekeurd door de leden. De burger krijgt zo een stem in de vormgeving en spreiding van zorgvoorzieningen over zijn regio.
• Het welbevinden van patiënten en cliënten in de zorg moet weer centraal komen te staan. Dat is waar mensen recht op hebben. Medewerkers moeten in staat zijn hun tijd daaraan te besteden. De overheid moet garant staan voor toegankelijke en goede zorg. Niet omzet, niet winst, maar de belangen van patiënten en cliënten moeten leidend zijn. Daarbij kent de zorg heel veel bureaucratie. Dat moet eenvoudiger kunnen. Professionele hulpverleners kunnen doorgaans heel goed zelf bepalen wat een cliënt of patiënt nodig heeft. Ook het toezicht op de zorg willen wij efficiënter en effectiever organiseren.
• De Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) blijft cruciaal, daarom moet diens beperkte capaciteit en taakomschrijving nogmaals onder de loep worden genomen. De Ombudsman levert in zijn recente jaarverslag ook grote kritiek op de organisatie van de IGZ. Terwijl de Inspectie geweldig belangrijk is om de kwaliteit van zorg hoog te houden. Een gedegen en onaangekondigde controle door de IGZ dwingt zorgaanbieders er immers toe altijd een hoge kwaliteit van zorgverlening na te streven. De Inspectie heeft de macht boetes op te leggen en instellingen te sluiten.
• Werken in de zorg moet aantrekkelijk zijn. Nederland heeft voldoende verzorgers en verplegers nodig om goede zorg aan elke burger te kunnen leveren. De komende jaren zal het echter steeds meer moeite kosten voldoende medewerkers voor de zorg te vinden. Daarom moet er meer aandacht  komen voor de inhoud van het werk, de arbeidsomstandigheden, en voorzieningen om arbeid en zorg te kunnen combineren. Gelukkig neemt de instroom in de zorgopleidingen toe. Het werken in de zorg verdient een beter imago.