Ik ben twee jaar geleden
opnieuw de landelijke politiek ingegaan omdat ik meende een effectieve
bijdrage te kunnen leveren aan een samenleving, waarin lasten en lusten
eerlijker worden verdeeld en waarin mensen, ook als zij zeer verschillende zijn,
toch gelijkwaardig worden behandeld. Terugkijkend moet ik helaas vaststellen dat
ik er in de politieke- en mediawerkelijkheid van 'Den Haag' onvoldoende in ben
geslaagd om de weg naar zo'n ander beleid geloofwaardig over het voetlicht te
brengen.
De sociaaldemocratie kan en wil richting geven aan een noodzakelijke
hervorming van de samenleving. Een hervorming die ons in staat stelt perspectief
te bieden voor de toekomst. Mensen perspectief bieden, zeker in deze crisistijd,
dat is de taak van de Partij van de Arbeid. En wanneer je als politiek leider
daaraan onvoldoende effectief kunt bijdragen, behoor je terug te treden. Want
wij staan in dienst van iets wat groter is dan wijzelf. Daarom treed ik vandaag
af als voorzitter van de Tweede Kamerfractie en verlaat ik ook de Kamer.
De PvdA roept het kabinet op
het
uitmergelen van het onderwijs te stoppen. De klassen worden groter. Meer dan
30 kinderen in een klas is in het basisonderwijs geen uitzondering meer. De
uitspraak van minister Van Bijsterveldt
dat
er teveel docenten zijn, is dan ook onbegrijpelijk. Daaroverheen komen de
bezuinigingen op het 'passend onderwijs', nog eens 300 miljoen, waardoor de
klassen nog voller worden.
De nieuwe wet Werken naar
Vermogen ademt het ‘ieder voor zich’ adagium van het kabinet. Maar samen
zoeken naar werk voor mensen met een arbeidshandicap werkt echt beter. Als Rutte
vandaag met open vizier
het
werkbezoek aan een sociale werkplaats aflegt, zal hij dat ook zien.
De PvdA blijft niet langs de kant staan. Samen met de werkgevers gaan wij de
boer op om 10.000 banen te zoeken. Dat schrijven
Jan Hamming,
Mariëtte Hamer en ik.