Partij van de Arbeid

Gerdi Verbeet en Wim Meijer ontmoetten elkaar vijf jaar geleden. Gerdi: 'Ik las een interview met Wim en zei tegen vrienden dat het me zo’n leuke man leek. Toen ik Wim eenmaal had ontmoet ging het snel. We hebben twee jaar geleden een boterbriefje gehaald.'

Wim komt niet uit een politiek actieve familie, maar werd zelf wel op jonge leeftijd actief. Na tien jaar sociaal cultureel werk met jongeren, werd hij op 31 jarige leeftijd in 1971 lid van de Tweede Kamer, daarvoor was hij al gemeenteraadslid in Hengelo. Wim: 'Het waren de jaren zestig, ik werd zelf erg gestimuleerd door Nieuw Links, wat de AJC was voor de generatie actief in de jaren dertig, was Nieuw Links voor mijn leeftijdsgroep. Het was een omgeving waarin je vertrouwd  werd met politiek denken, argumenteren, agiteren, de partij te lijf gaan. Nu denk je wel eens 'Wat hebben we toen allemaal geroepen’. Maar dat hoort erbij. Het waren de tijden van democratisering en bewustwording. De provo’s kwamen, D66 werd opgericht, er waren christen radicalen. “Op elk sociaal vlak was er van alles aan de hand. In de kerk, in de politiek. De jongeren wilden van alles veranderen, in de samenleving en ook met zichzelf. Natuurlijk ook allerlei irreële dingen.' Wim had daarna nog een lange carrière in het politieke en bestuurlijke domein, hij werd staatssecretaris in het kabinet van Joop den Uyl, commissaris van de Koningin in Drenthe.

Gerdi en Wim liepen elkaar net mis in de actieve politiek. Toen Gerdi begin jaren negentig als politiek assistent ging werken voor Tineke Netelenbos, maakte Wim de overstap naar het bedrijfsleven. Wim: 'Je raakt nooit los van de politiek. Die periode was zo intensief. Al die indringende momenten. Alles wat ik daarna nog gedaan heb, die politiek blijft. Maar ik kijk nu als toeschouwer. Ik neem niet langer deel aan de politiek. Ik ben ook een periode propagandist geweest en heb eindeloos door het land gereisd om overal verhalen te houden, het gedachtegoed van de PvdA uit te dragen en standpunten te verdedigen.'

Gerdi: 'We zijn alle twee niet super ideologisch, behalve als het om emancipatie gaat. We zijn meer geïnteresseerd in oplossingen dan in loopgraven.' Wim vult Gerdi aan: 'beginselen zijn interessant als het om een visie gaat, maar als het gebeeldhouwde taal is, met andere woorden dogma’s, dan zijn ze onbruikbaar en verstarrend. Dat is de kramp waar we nu in zitten. Er wordt op dit moment heel erg gedacht vanuit traditionele paradigma’s, om houvast te krijgen. Maar de traditionele paradigma’s bieden geen houvast meer. En dat maakt het voor de politiek, en voor de PvdA in het bijzonder, moeilijk. Ik word niet altijd enthousiast van hoe de PvdA nu opereert.'

Gerdi keek in de tijd van het kabinet Den Uyl op tegen Wim. Gerdi: 'Drugs werden gereguleerd, abortus werd mogelijk. Allerlei dingen die in Amsterdam misschien heel normaal waren, maar landelijk niet.' Wim: 'Dat heb ik samen met Van Agt en Irene Vorrink kunnen doen, wat een bijzondere mensen.'

Het gesprek gaat vooral over de politiek, over de samenleving en soms – met moeite – over Valentijn. 'Het bijzondere van mijn relatie met Gerdi is niet dat we overal hetzelfde over denken. We hebben wel alle twee een uitgesproken mening. Het is toch vooral dat wat je ziet als je om je heen kijkt. Wat gaat er goed, wat kan beter, welke rol heeft de politiek, kan de politiek iets doen. Die manier van kijken delen we en het gesprek voeren we over de duiding en de rol van de politiek.' Gerdi: 'Ik vind het heel bijzonder om met iemand te zijn met wie ik zoveel deel. Dat heb ik nooit eerder zo meegemaakt. Vanaf het moment dat we opstaan totdat we naar bed gaan, zijn we in gesprek. Ook over familie en de boeken die we samen lezen, maar ook over de samenleving.' Wim knikt maar zegt later in het gesprek dat ze heus ook wel eens een avond niks tegen elkaar zeggen, net zoals alle andere stellen.