Partij van de Arbeid

Banen, banen, banen. De PvdA wil opkomen al die goedwillende mensen die willen werken voor hun brood of willen bijdragen aan de samenleving. Een land waarin de kans op een huis, een baan, een goede school voor de kinderen voor iedereen is weggelegd.

De oplossing van armoede is niet armoede ontkennen. De oplossing is werk, werk, werk. Dat zei ik zojuist in mijn toespraak op de manifestatie Een Ander Nederland.

Hieronder de toespraak zoals uitgesproken op 14 januari in Nijmegen:

(Gesproken woord geldt)

Vrienden,

We zijn hier vandaag bij elkaar omdat we staan voor een Ander Nederland. Wij willen een land waarin mensen vooruit komen. Meer banen voor meer mensen. Met een sterke economie én een sterke samenleving. Maar dan moet het anders. Want nu betekent 2012 minder banen voor minder mensen. Een economie die krimpt en kaalslag in zorg en onderwijs.

Nederland heeft een veel mooiere toekomst in zich. Onze geschiedenis bewijst het. Een glimp van dat andere Nederland, van óns Nederland, zagen we vorige week.

Toen de dijken in Groningen leken door te breken waren we onszelf. Dorpen werden razendsnel geëvacueerd. Onze slimste koppen waren ter plekke om oplossingen te bedenken. Met een balgstuw werd het water tegengehouden, en mensen in nood werden snel en professioneel geholpen door het leger, de politie en de brandweer. Kortom: de overheid was er en trad op.

Maar niet alleen de overheid. Bijna niemand hoefde te slapen in de in allerijl geschikt gemaakte gymzaal in Ten Boer. De stretchers bleven leeg. Niet omdat er geen behoefte was aan een slaapplek, maar omdat mensen in de omgeving zelf evacués opvingen. Gewoon thuis, met een extra bed en een kop soep. Het wassende water had de solidariteit in mensen wakker gekust.

Nu staat Nederland een ander soort watersnood te wachten. Krimpende economie, massawerkloosheid, afgeschreven jongeren. Wat doet de regering? Wat doet onze premier? Hij staat erbij en hij lacht.

Banen, banen, banen. De PvdA wil opkomen al die goedwillende mensen die willen werken voor hun brood of willen bijdragen aan de samenleving. Een land waarin de kans op een huis, een baan, een goede school voor de kinderen voor iedereen is weggelegd.

De oplossing van armoede is niet armoede ontkennen. De oplossing is werk, werk, werk.
De oplossing voor de schuldencrisis is niet schrapen bij de armen. De oplossing is hervormen, vergroenen, verdelen en investeren in werk.

Met Groenlinks en de SP komen we met voorstellen die precies dat doen. Een oplossing bieden waar honderdduizenden Nederlanders wat aan hebben. Harde bescherming van bestaande banen. Actiever stimuleren om mensen in dienst te nemen die het nu niet redden. En  investeren in de economie wat extra banen oplevert in bouw, energie, zorg en MKB.

Ze zeggen dat er geen armoede is in Nederland.
Ze zeggen dat PGB-ers de boel belazeren.
Ze zeggen dat de markt ons beter maakt.
Niet de hebzucht aan de top is het probleem, maar de gehandicapte kinderen.
Niet de villabezitters moeten betalen, zeggen ze, maar de sociale huurders.
Niet de bankiers moeten inleveren, maar de agenten, de onderwijzers en de verpleegsters.

We weten dat het anders kan en we vinden dat het anders moet. Natuurlijk. Het land wordt niet bestuurd in de Vereeniging in Nijmegen. De oppositie kan het kabinet niet naar huis sturen. Ze zullen ons weglachen, ze zullen als altijd zeggen dat er geen alternatief is voor de huidige koers: met 130 per uur het water in.

Maar als we buiten de politiek kijken:
Geef mij maar de kracht van de man die werkt in een sociale werkplaats.
Geef mij de trots van een jongere in zijn eerste baan..
Geef mij de eigenwaarde van een gehandicapte die met een pgb zelf blijft beschikken over zijn leven.
Als we opkomen voor wie we eigenlijk zijn. Dat kleine land onder die bewolkte hemel. Waar de strijd tegen het water nooit definitief gestreden is.

Als we massaal duidelijk maken dat we dit niet langer accepteren. Dat de grote meerderheid van de Nederlanders liever kiest voor werk, voor goede scholen, voor fatsoenlijke zorg. Dat we onze medeburgers die zorg nodig hebben niet langer laten beschimpen. Dat we niet langer accepteren dat de graaiende top gespaard wordt terwijl de huurders bloeden. Dat dit geen land is waar bezuinigd wordt op kinderen met een handicap.
Als we de toekomst van ons land weer gaan bepalen.
Als we ophouden naar beurskoersen en speculanten te staren alsof dat belangrijker is dan de waarde van wat we delen.
Als we aanvaarden dat onze gedeelde welvaart groter kan zijn dan de individuele rijkdom van sommigen.
Als we met duizenden zachte stemmen laten horen wat ons rechtens toekomt.
Als het oorverdovend lawaai van de redelijke belangen van miljoenen Nederlanders zal klinken in Den Haag tot de ramen van het Binnenhof barsten in hun sponningen.
Ja dan. Dan kan geen lachende premier ons negeren.
Dan kan geen minderheidskabinet regeren.
Dan kan niemand ons afhouden van een ander, beter Nederland.