Partij van de Arbeid

Op 9 juni staan we voor een belangrijke keuze. De keuze in welk land we willen leven. De PvdA staat pal voor een land waar we eerlijk delen – waar we de rekening van de crisis niet laten betalen door de mensen die part noch deel hebben aan het ontstaan ervan.

Daar gaat de politiek vandaag de dag over. Want achter alle cijfers, berekeningen en grafieken gaan keuzes schuil die ingrijpende consequenties voor mensen hebben.

Met miljarden bezuinigingen in het verschiet wordt het niet gemakkelijk. We gaan er allemaal iets van merken. Linksom of rechtsom. Maar wat ik nu zo belangrijk vind is dat we voorkomen dat mensen met een laag- of een middeninkomen de dupe worden van het probleem dat niet door hen is veroorzaakt. Wij zorgen daarom voor een verbetering van de koopkracht voor gezinnen. Zodat gewone mensen op gewone dingen kunnen blijven rekenen: goed onderwijs, sociale voorzieningen, een fatsoenlijke uitkering bij werkloosheid en een redelijke huur voor hun huis. 

Bij de PvdA kunnen mensen hierop blijven rekenen.  Bij de VVD niet. Dit is voor de VVD een ongemakkelijke waarheid. Voor mij ook. En juist daarom ben ik voorzitter van de Partij van de Arbeid. Wij verdelen de lasten namelijk eerlijk en snijden niet koud en kil in voorzieningen die voor zoveel mensen van enorm belang zijn. Voorzieningen die we hebben omdat we in solidariteit geloven. Omdat wij erin geloven dat we deze moeilijke jaren sterker doorkomen wanneer we de lasten eerlijk verdelen.

Wij spekken niet de portemonnee van mensen die het al goed hebben. Dat doet de VVD wél, met het CDA in haar kielzog. Een stem op het CDA of op de VVD betekent voor veel te veel mensen met een gewoon inkomen  domweg een legere portemonnee.  Een stem op de PvdA betekent eerlijk delen. En is dat niet wat we allemaal van huis uit mee hebben gekregen? Is dat niet de gewoonste zaak van de wereld? Voor ons wel, voor CDA en VVD blijkbaar niet.