Partij van de Arbeid

Postbedrijven moeten de komende drie jaar 80 procent van hun medewerkers een normaal arbeidscontract aanbieden. Dat vindt het kabinet en een meerderheid van de Tweede Kamer nog steeds, ondanks dat postbedrijven bezwaar maken tegen extra eisen die het kabinet stelt voor de arbeids-voorwaarden. De Partij van de Arbeid zint ook nog op een structurele maatregel om het gesol met arbeidsvoorwaarden te voorkomen.

Tot dusver konden postbedrijven veel van hun medewerkers op zogeheten Overeenkomsten van Opdracht (OvO’s) de post laten bezorgen. De postbezorger is dan geen werknemer, maar een soort zelfstandige die op stukloon werkt. Dat is een constructie die in andere sectoren ook voorkomt, maar volgens de PvdA een ongewenste vorm van schijnzelfstandigheid is. De medewerkers zijn immers niet verzekerd voor arbeidsongeschiktheid en werkloosheid en bouwen ook geen pensioen op. Deze constructie moet snel verdwijnen. Dat is niet alleen beter voor de postbezorgers, maar ook voor de kwaliteit van de postbezorging. Staatssecretaris van Economische Zaken Frank Heemskerk (PvdA) stelt dat deze constructie al sinds jaar en dag de praktijk is bij postbedrijven, en dat door de Postwet er nu eindelijk geregeld wordt dat er een einde aan moet komen.

De CAO die de postbedrijven samen met de vakbonden hebben afgesproken voorziet namelijk in het beëindigen van die 'OvO'-constructies. Binnen drie jaar moet tachtig procent van de postbezorgers een normaal arbeidscontract hebben. Maar het is de vraag of de werkgevers wel voldoende meewerken. Als ze nu al beginnen te protesteren tegen de bepalingen die in de wet staan over de arbeidsvoorwaarden heb ik er een hard hoofd in. We moeten structureler een oplossing vinden voor het ontduiken van de arbeidswetgeving. Ook in andere sectoren werken mensen met een OvO, terwijl hun werkzaamheden en afhankelijkheidspositie niets verschilt met die van gewone werknemers.

Ik stel voor om de OvO weer te gebruiken waarvoor hij is bedoeld: een constructie die een ondernemer met zijn opdrachtgever kan afspreken over een resultaat. De OvO is oorspronkelijk bedoeld als contract tussen een ondernemer en een opdrachtgever, waarbij de ondernemer zelf bepaalt wat de prijs is voor een klus. Denk aan architecten of hoveniers. Maar de OvO is niet bedoeld om op grootschalige wijze werk te laten doen door schijnzelfstandigen. Deze mensen kunnen helemaal niet onderhandelen over een prijs. Dit zijn geen ondernemers, maar verkapte werknemers, die dan ook gewoon onder de sociale zekerheid moeten vallen.

De PvdA wil dat het kabinet snel door onafhankelijke arbeidsjuristen laat onderzoeken hoe de OvO beperkt kan worden tot een constructie voor ondernemers, en dus niet misbruikt kan worden om werkgeversverplichtingen te ontduiken. Als deze constructie alleen voor echte ondernemers beschikbaar is  kunnen we niet alleen de postbedrijven pushen, maar ook schijnzelfstandigheid in andere sectoren voorkomen.